Erreinua ez da sinetsi beharreko misterio-sail bat,
ezta mehatxupean obeditu beharreko agindu-multzo
bat edo menpekotasuna agertu behar zaion hierarkia bat
edo bete beharreko erritu-hurrenkera bat.
Hau du, agian, bere berritasunik handiena:
egunerokoa izatea, egunerokoa izan daitekela,
ez duela eskatzen seme-alaba bezala bizitzea bakarrik.
Erreinuan ez du lekurik "kobratzea",
"saritzea", "zigortzea", "mendekua hartzea" izango litzatekeen ezerk.
Horiek guztiak baduke, agian, lekurik beste eremu batzuetan.
Erreinuan ez du zentzurik
Seme-Alabek ez dute kobratzen.
Seme-alaba bezala jokatzea ez da merezimendu. Baizik, zorion.Ez duzu lan egiten hartzeko, baizik hartua duzulako.
(José Enrique Ruiz de Galarreta)
El Reino de Dios
(He copiado este comentario de Galarreta porque expresa algo
que me parece muy importante para comprender mejor qué es eso del
Reino de Dios. Me ha gustado mucho)
El Reino no es una serie de misterios en los que creer,
ni un conjunto de mandamientos que obedecer bajo amenaza,
ni una jerarquía a la que someterse,
ni una secuencia de rituales que realizar.
Esta es quizás su mayor novedad:
que es cotidiano, que puede ser cotidiano, no se pide solamente vivir como un niño.
En el Reino
no hay lugar para nada que sea «cobrar»,
«recompensar»,
«castigar» o «vengarse».
Todo esto tendría cabida en otros ámbitos.
En el Reino no tiene sentido.
Los hijos no cobran.
Actuar como un hijo no es un mérito, sino una felicidad.
No se trabaja para recibir, sino porque se ha recibido.
(José Enrique Ruiz de Galarreta)
No hay comentarios:
Publicar un comentario